و گواه حرفم میتونه این جمله ای باشه که از راهکار مغز برا در امان موندن روان باشه:انکار.این جمله که به زبون دوگانه ما هیچ چیزی پرفکت نیس و آروم میشدیم،البته فقط کمی،البته فقط برا زمان کوتاهی،البته ته ذهنمون میدونسیم که غلط اضافه س،دروغه.نه به خاطر اینکه جمله غلط بود،گزاره کاملا درست بود،هیچ چیز عالی و بی نقص نیس،ولی ما بدبختا پرفکت رو تعمیم میدادیم به چیزای واجب و بیسیک و لازم.آزاد نیسیم؟خب به درک،جهان همینه،هیچی عالی نیس.خوشحال نیسیم؟هیچی کامل که نیس قربونت برم،بخواب.